De Nieuwe Arnhemse Meisjes nemen de ruimte!

Het is volle bak vandaag. Op de vloer staan Hiyam, Sultana, Saira, Zakia, Nour, Madeha, Sabria, Hayat en Khokha. Theatermaker Marieke is aan het woord en neemt de voorstelling met de vrouwen door. Dat gaat in delen. Ze zoomen in op een stukje en oefenen dat als speler en als publiek voordat ze verdergaan naar het volgende gedeelte. Tussen zachte muren wordt een intieme interactieve voorstelling over het zoeken naar vertrouwen, veiligheid en vrijheid. Het eerste deel van de repetitie gaat over de binnenkomst van de vrouwen en contact maken met het publiek. De groep oefent met zelfvertrouwen uitstralen, kracht voelen en kijken. ‘Het is belangrijk dat je zeker bent. Je moet het voelen, precies!’ instrueert Marieke. ‘Dit is voor het publiek heel spannend. We kunnen het veilig voor ze maken door zelf heel goed te weten wat we doen!’

Cultuurgebonden hobbels

Christina van City at Home zit op de gymbanken tegen de muur en kijkt aandachtig mee. Af en toe laat ze Marieke weten wat haar opvalt, wat ze mooi vindt of waar ze denkt dat er misschien cultuurgebonden hobbels opduiken. Oogcontact maken of een onbekende bij zijn arm pakken is bijvoorbeeld niet voor iedereen even vanzelfsprekend. ‘Wat zij doen is zo gedurfd,’ vindt ze. ‘In therapie is het vaak de eerste stap: elkaar aankijken, jezelf aankijken. Het is zo krachtig en zo waardevol voor deze vrouwen om dat op deze manier te leren en ontdekken.’ Met elkaar zijn de vrouwen alvast erg vertrouwd geworden. Ze stellen vragen, helpen elkaar, maken grapjes, moedigen elkaar onvermoeibaar aan. ‘Jullie doen het waanzinnig!’ roept Marieke als de deelnemers elkaars blik secondenlang vasthouden.

Vrij en blij

In het volgende deel oefent de groep met het vertellen van hun verhaal. Dat doen ze allemaal tegelijk in hun eigen moedertaal. ‘O, wat klinkt dat mooi, al jullie talen door elkaar!’ glimt Marieke als een mengeling van Pakistaans, Koerdisch en Arabisch opstijgt in de gymzaal. ‘Maar de mensen begrijpen het niet,’ zegt Saira. ‘Klopt,’ antwoordt Marieke. ‘Zo ervaren ze eventjes hoe jullie je voelden toen jullie hier kwamen.’ Als alle verhalen aan de beurt zijn geweest, is het tijd om kort uit te rusten. Madeha is een jaar in Nederland en doet voor het eerst mee met de Nieuwe Arnhemse Meisjes, vertelt ze tijdens de thee. Zakia helpt met vertalen. ‘Toen ik hier kwam, was ik zenuwachtig en druk in mijn hoofd en had ik niemand om mee te praten. Nu kan ik alles leren en voel ik me vrij en blij. Mijn blijheid neem ik mee naar huis en deel ik met de kinderen.’ Vindt ze het niet spannend om mee te doen. Zakia schudt haar hoofd: ‘Zij vindt het niet spannend, zij is ontspannend!’

Thuis in mijn land

Voor Zakia is Madeha’s verhaal herkenbaar. Ze doet al voor de derde keer mee aan de Nieuwe Arnhemse Meisjes. ‘Het is leuk om mensen te leren kennen van verschillende achtergronden, daar leer je van. Ik ben echt veranderd door mee te doen. Voorheen had ik stress en was ik eenzaam. Nu ben ik positief, ik denk na over de toekomst en repeteren is heel goed voor de ontspanning. Ik voel mij nu Nederlands. Ik voel me thuis in mijn land. Vroeger woonde ik hier alsof ik in mijn Marokko leefde, nu ben ik dichtbij de Nederlandse cultuur en mensen. Ik heb contact.’

Ook voor Saira is het haar derde keer. ‘Als er iemand van ons ziek is, dan voel je dat. De voorstelling brengt mensen samen, net zoals muziek en eten dat doen.’ Nour zit tussen de twee oudgedienden in en doet voor het eerst mee, maar is nu al om. ‘Ik hou van deze voorstelling!’ zegt zij.

Zwart op wit

Het tweede deel van de repetitie wordt benut om ook de rest van het stuk helemaal door te lopen. Dat betekent spelen, finetunen en natuurlijk genieten. Als Marieke vraagt of de vrouwen op de grond willen gaan liggen om het laatste deel van de voorstelling te visualiseren, vindt Hajat dat ze precies dat stukje nog een keertje moeten oefenen. Hilariteit alom. ‘Alleen om nog eens zo lekker te kunnen liggen!’ lacht een van de andere deelnemers. Als de vrouwen klaar zijn, komt er een verrassing binnenlopen: het is Suze met een stapel kersverse flyers van de drukker. De Nieuwe Arnhemse Meisjes presenteren: Tussen zachte muren. Het staat zwart op wit, het gaat nu echt gebeuren!